ا و هـا م

پست آخر اوهامـ ...

oham17 — Sat, 24 Feb 2007 11:14:18 GMT

- همیشه ترینمـ پیلاپو بود.

- به خودمـ قول داده بودمـ از تک تک بچّه های انجمن که مایلن ، این جا شعر بذارمـ .خوشحالمـ که به

قولمـ عمل کردم ؛ چون این تنها کاری بود که تونستمـ برای شعر شهرمـ انجامـ بدمـ .

- می رمـ وبلاگ جدیدمـ .

- .

oham17 — Tue, 09 Jan 2007 20:30:18 GMT

اين جاهوا شبيه دوراهي رفتن است

اين چشم هاي تب زده سهم تو و من است

اين جا کمي خراب تر از مرز ذهن ها

درگير قصّه هاي شب و دل سپردن است

دارم شبيه وسوسه اي تازه مي شوم

اين دردتوست يا که گناه خود من است؟

هي دود مي شوي جلوي چشم هاي من

شايد دوباره فرصت خوب نديدن است

حالا... فقط يکي دو قدم مانده تا ابد

تا آتشي که از هيجان تو روشن است

باران کمي به شيشه ،ترک... شيشه را شکست

لعنت به هر چه حسّ رمانتيک مردن است!

يک چار پايه تا تب تو باورم کند

سيگار...،پک بزن !که زمان پريدن است...

(نسیبه متاجی) www.pok7.blogfa.com

تولّدچيز عجيبي است

هر سال نا خواسته قد مي کشيم

با کيک

بدون کيک

وکسي لباس هاي ما را کو چک مي کند

هر شب

که بو نبريم

کا سه اي زير نيم کاسه است ...

(سیّده گلناز فندرسکی آیتی) www.havva.blogfa.com

شهر در كوچه هايش پهن مي شود خيابان

به درازي بزرگراهي است براي رسيدن به تو

از ميان كوير پهن مي شوم

توي ماشيني كه سايه اش دراز مي شود

تا شب پهن شود روي كوير

باد خارهارا دست تكان مي داد

و من چون رهبري از ميانشان به جنگ مي روم

با روشن شدن چراغ ماشين شهرت را فتح مي كنم

و با يك بزرگراه افتحار

زباله ات را جمع خواهم كرد ...

(جمال محرّمی) www.moharami.blogfa.com

پنجره درباد

در هياهوي نا گهان

با موهاي افشان

زير اين آسمان سرخ

با زانوان خسته

با هزار غنچه ي گل سرخ مي آيي

دستانت آشفته

در روياهاي نا شناخته

كودكي هايت را لاي روزنامه ي باطله مي پيچي

بامنطق بيهوده

در مانده مي شوي

مرگ هيتلر ، پي نوشته ... تكانت مي دهد

به خود مي آيي

برمي گردي

و زيبا مي شوي...

(یعقوب اوژند)

oham17 — Sun, 26 Nov 2006 02:13:18 GMT

یک زن ،اتاق،پاکتی از عکس های مرد

یک شعر روی میز،در حال و هوای مرد

زن نامه می نویسد و آیینه می شود

این آینه است روبه روی چشم های مرد

زن،نامه،شعر،آینه،زن رود می شود

یک رود رنگ عشق در جغرافیای مرد

من رود می شوم کمی من زخم می شوم

من زخم های کهنه ام در ردّپای مرد

مستفعلن،مفاعلن،مستفعلن، فعول

آهنگ گریه های من در سطرهای مرد

مرد آمد و سکوت بود امّا زنی نبود

رودی به روی آینه ردّی برای مرد

مرد آمد و سکوت بود و نامه ای که خواند:

من ترک می کنم تو را محبوبم آی مرد!...

(سیّده زبیده حسینی) www.khalvateroshan.blogfa.com

چشمان تو

شهلای

شهر بود

که شب ها شور مرا به شوق می آورد

و مژگان تو قاتلم بودند

که زنده به خون آلود شدم

دود شدم

کنار پای" شیوای" رقّاصه

مهاراجه ی پاک من!

دستان تو عجب هرم تابستان را رقم می زد

و گونه های تو گیلاس ها را

تو را شبیه بودا

نه... بیش تر از آن می پرستمش...

تا این جا...

تو راوی مزخرف من بودی

که شاعرش،رقّاصه اش را حدزد

راوی احمق شعر من که نمی دانی

چگونه دوستم داری

چه قدر دوستم داری

که مرا پر کشیدی

(سعیده خواجوند پور)

آرام رقصيده ايد

نعل هاي شکسته تان برجا

آبدزدک زمانه ربود جاي پايتان از رود

با دم

دمادم دم

دميده پلي ميان وهم

شاه آشوب

شعله فشان

شورانده دمي ميان من

آرام رقصيده ايد

نعل ها شکسته ايد

به شعله نشسته ايد

ديوانه شد رودهاي جهان زير پايتان

طو فنده شد ذره هاي پو چيان

به پيش گاه جلوس

با اشباح سلسله ها

پشت سنگ ها رفتيم

سيراب مرده اند آبدزدکان زمانه

از هيبت تان

آرام رقصيده ايد

آرام...

(ایمان جواهری پور) www.anomisin.blogfa.com

oham17 — Wed, 11 Oct 2006 20:53:18 GMT

شبی از همین شب ها

در کابوس یک واقعه

ستاره ام غذای دیو می شود

مغزم نیمه ی رگ هایی

که نصف النّهار های مبداء شقّه شقّه اش می کنند

کسی با تیشه ای خون چکان

چشمانی برآمده می رسد

با تمام دار و ندارم

می توانم در اندیشه ی کفنی باشم

که عریان نمانم...

(مهدی فداکار) www.avazhaieshekaste.blogfa.com

در دنیا مومن می شوم

گناه می کشم عذاب

آن بالاها

برایم نان و حلوا می پزد

نه جانم

این قطره ها به ما نمی آید

یک وجب

سرت را اگر بیندازی لای این سنگ ها

پایین

آدم ها را نگاه کن

از تمام ایمانم چشم های تورا دارم

"با بازی برگ ها و سایه هایش"

می افتد قطره قطره

لای این سنگ ها

من ...آهای از تو

سرت را به من

لای سنگ هابینداز

ایمان را

قطره

آدم...

(سمیّه فرّخ نیا) www.inhame.blogfa.com

بيااي آنکه با يادت شب و روزم چراغان شد

منم باغ خزان ديده که با دستت بهاران شد

دمادم خلوتم سرشار استغناي چشمانت

و باز اين طرح رويايي سراسر غرق باران شد

به فکر گم شدن بودم در اين انبوه تنهايي

که از سمت شکيبايي نگاه تو نمايان شد

تو آن نيلوفري هستي که درد بازوان من

ازآن روزي که پيچيدي به جانم – زود درمان شد

طلوعت خوب يادم هست از شرق غزل هايم

که خورشيد از حضور تو ميان ابر پنهان شد

قسم بر عشق با يلداترين احساس مي گويم

بيا اي آنکه با يادت شب و روزم چراغان شد...

(سیّده زهرا حجازی) www.navayeneyriz.blogfa.com

oham17 — Sat, 26 Aug 2006 20:36:18 GMT

و خطّ خون غرقه ای که رفته تا به دورها

صدای جیغ،دست و پا و مرگ هم به زور ها؟

تمام شد؟چه حیف ...من که تازه چرت نور زد

دوباره زیر صندلی که تنگ عین گورها-

ی جفت هم،سکوت ،شب ،همیشه زجر می کشی

تو از صدای جیغ و مشت تو شرور ،حا-

ل من وخیم... رفته یا صدای پا به گوش من

که مرگ ضجّه می کشد به خون شب سمورها

و دست و پای بی ثمر که غرق فیلم له شدی

نفس نقس نفس بزن به زورها "به زورها"

و مرد که نشسته بین قبرهای مه زده

و زن که مه تنیده سرد و بی عبور ،حا-

صلی ندارد و تو تیره دست و پات هم

تمام شد و قبر...تو نشسته بین مورها

و آتشی، زنی که دود و جیغ می شود کمک

که تو زغال می شوی میان سرد گورها...

(آتنا کوچکی) www.cona.blogfa.com

حتّی سکوت وقت ندارد نگاه هم

منها کنیم زمزمه ی حجم راه هم

دیگر برای دیدن شب دیر می شود

ته می کشید ثانیه ی حجم ماه هم

یک نردبان ، یک آینه ، یک خطّ ماهتاب

رشدی به قدّ تا به خدا،آه- آه هم

مردی شبیه زن که دلش گریه، گریه- های

شاید ولی تجسّم فکری... گناه هم

باعث شود که ما همه جا بی خبر زهم

باشیم خسته در دو لب پرتگاه هم

دیگر تمام شد نفسم باز ، باز هم

نت نا شکسته مانده و بی سرپناه هم...

(سمانه مهدوی عمّارلویی)

گفتم :"بگو"

سکوت کرد و رفت!

و من

هنوز...

گوش می کنم...

(ولی اللّه پاشا) www.zanoosi.blogfa.com

oham17 — Tue, 11 Jul 2006 11:59:18 GMT

صیّاد دام را به کناری برد ، شن توی گوش هام پر است انگار

هی لب،لب،لب،تکان دادم ...این آبشش که می کشدم این بار

آن روزها که کودک تر بودم ،کودک دلش به حال دل من سوخت

قلّاب را کشید و رهایم کرد،در آب های راکد و کش دار

در رود جا گذاشت پولک هام ...خرچنگ های هرزه کنار من

من خسته از تعفّن رودی که باید او مرا ببرد این بار

رودی که با خودش مرا تا تو،تا تو که موج بود و غروب و من

من بودم و پری دریایی،من بودم و صدف ولی...یک بار

یک سایه ی وسیع مرا جان داد یک سایه ای شبیه ...نمی دانم

دریا برام رود شدومن هم پر بودم از پری و صدف ...تکرار-

من گول چشم های تورا خوردم گفتم که شانه هات مرا دارند

نزدیک تر شدم که به آغوشت دستت که ریخت روی سرم آوار

صیّاد دام را به کناری برد زن چشم هاش خسته و تنها بود

زن خسته بود از همه ی ماهی از رخت چرک،پولک...انگار

ساحل پراز گوش ماهی بودمن توی گوش هام پراز شن بود

من گول چشم های تورا خوردم این آبشش که کشت مرااین بار...

(نفیسه بالی) www.katani38.blogfa.com

از کابوس های شبانه ی تو بود که شروع شدم

بی هیچ بوسه ای

خیس

سر از پای تو برنمی داشتم

من خیس بودم

گرم خیس

باید بودی و می دیدی که

خون راه می رفت از جای بوسه هایت

روی گونه هایم

تا پایین یک حفره ی استخوانی بی گوشت

تا پایین یک حفره ی استخوانی بی گوشت باز برای مکیدن

و بسته برای مکیده شدن

نه ندیدی

تو هیچ وقت

حتّی کابوس های مرا

که از تو شروع می شد...

(زهرا نصرالّهی)

به ترانه ای کوتاه

فریبم ده

آن گاه

با یک نی کوتاه ساندیس

خونم را بنوش...

(پیمان دانا سرشت) www.pymandana.persianblog.ir